Implementacja serwisów internetowych

Historia CSS – kaskadowe arkusze stylów od samego początku

CSS historia

Krótka historia CSS

Historia CSS (ang. Cascading Style Sheets) zaczyna się w listopadzie 1994 roku, gdzie Hakon Wium Lie na konferencji dotyczącej technologii internetowych w Chicago zaprezentował pierwszy szkic projektu kaskadowych arkuszy stylów zwany Cascading HTML Style Sheets. Niestety, przedstawiony przez niego projekt wywołał wiele burzliwych dyskusji. Rozwiązanie było bardzo uproszczone i wielu przeciwników zarzucało projektowi zbyt dużą prostotę i małą użyteczność. Oponenci poszukiwali języka w pełni programowalnego, a nie prostego arkusza stylów.

Język CSS zawitał ponownie na scenie dopiero na konferencji w kwietniu 1995 roku. Hakon zaprezentował wówczas szczegółową specyfikację kaskadowych arkuszy stylów oraz przedstawił pierwszą przeglądarkę internetową Arena browser zmodyfikowaną przez Dave Raggett pod kątem obsługi technologii CSS. Twórcy technologii udowodnili, że język CSS może zapewnić szybki i prosty sposób na modyfikację wyglądu dostarczanych treści, zarówno po stronie ich autorów jak i ich odbiorców.

W sierpniu 1996 roku kaskadowe arkusze stylów CSS (nie będąc jeszcze rekomendowanym produktem przez organizację W3C – World Wide Web Consortium) zostały pierwszy raz zaimplementowane w komercyjnej przeglądarce Microsoft Internet Explorer 3. Cztery miesiące później, w grudniu 1996 roku, CSS1 został oficjalnie zatwierdzonym i rekomendowanym standardem. Uzyskana rekomendacja poskutkowała znacznym i gwałtownym rozwojem technologii. Nie minęło zaledwie półtora roku, a w maju 1998 roku została opublikowana i ponownie oficjalnie zarekomendowana przez W3C kolejna wersja tego języka o nazwie kodowej CSS2.

Wraz z ukończeniem pierwszej wersji CSS i otrzymaniem późniejszej rekomendacji, twórcy przeglądarek zaczęli masowo implementować nowy standard w swoich produktach. Pomimo, że pojedyncze elementy technologii CSS były łatwe w implementacji, to już ich łączenie w różne kombinacje powodowało nie lada implikacje i trudne do przewidzenia rezultaty. Spowodowało to, że wiele początkowych wersji przeglądarek obsługujących język kaskadowych arkuszy stylów posiadało bardzo wiele błędów, a poszczególne przeglądarki w znacznym stopniu różniły się pomiędzy sobą zarówno sposobem implementacji, jak i rodzajem otrzymywanych wyników.

Drugą przeglądarką (po Microsoft Internet Explorer 3), która zdecydowała się zaimplementować rozwiązania CSS do swojego projektu była Netscape’s Navigator 4.0. Niestety, stworzony produkt stał się bardzo niedoskonały. Programiści nie poświęcili wystarczająco dużo czasu na przetestowanie swojego produktu, czego konsekwencją była długa lista nieobsługiwanych właściwości CSS oraz znaczna liczba niezadowolonych użytkowników.

Trzecią przeglądarką wspierającą technologię CSS została w listopadzie 1998 roku Opera. Nowa wersja przeglądarki, w porównaniu do Netscape’s Navigator 4.0 wspierała znaczną większość dostępnych funkcji technologii CSS1.

Kiedy w maju 1998 roku została opublikowana nowa wersja języka CSS o nazwie CSS2, twórcy technologii od razu przeszli do pracy nad jej jeszcze ulepszoną wersją CSS3 oraz w między czasie zaczęli opracowywać poprawioną wersję języka CSS2 o nazwie kodowej CSS2.1. Natomiast programiści przeglądarek internetowych ponownie rozpoczęli żmudny proces implementacji nowego standardu w swoich produktach.

Nowa wersja CSS3 była systematycznie publikowana jako seria teoretycznych, autonomicznych modułów, które razem tworzyły jedną monolityczną specyfikację technologii. W 2012 roku, trzy główne moduły języka CSS (Color Level 3, CSS Namespaces, Selectors Level 3), połączone wraz z poprzednimi modułami CSS1 i CSS2.1 osiągnęły status rekomendowanej przez konsorcjum W3C technologii. Język CSS3 (będący w rzeczywistości wieloma różnymi modułami) nigdy nie uzyskał własnej (połączonej, jednolitej) specyfikacji, jak to było w przypadku jego poprzednich wersji.

Aktualnie trwają pracę nad kolejną wersją języka o sugerowanej nazwie kodowej CSS4, która ponownie jak jej poprzedniczka zbudowana będzie z różnych modułów takich, jak już opublikowana specyfikacja Selectors Level 4.

[źródło: „Cascading Style Sheets, designing for the Web” Hakon Wium Lie and Bert Bos (wydanie drugie, 1999, Addison Wesley, ISBN 0-201-59625-3)]

[źródło: „CSS and Documents” Eric A. Meyer (2012, O’Reilly Media, ISBN 978-1-449-34247-0)]

Przykład wykorzystania najnowszej wersji języka CSS3

← Poprzedni artykuł

Następny artykuł →

Komentarze: 1

  1. Kamil Noc

    Kamil Noc

    14 maja 2016 o 16:36

    Gościu, świetny artykuł! Nigdzie w sieci nie można znaleźć niczego normalnego o historii CSS.

    Odpowiedz

Komentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Służyć będzie tylko i wyłącznie w celu udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie lub komentarz. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *.